Obchodzony 21 lutego Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego został ustanowiony przez UNESCO w 1999 roku, by przypominać o bogactwie języków świata, chronić te zagrożone wyginięciem i podkreślać, jak ważna jest mowa ojczysta w budowaniu naszej tożsamości. Data święta nie jest przypadkowa — upamiętnia wydarzenia z 1952 roku w Bangladeszu, gdzie pięciu studentów straciło życie, walcząc o uznanie języka bengalskiego za urzędowy.
Język ojczysty to coś więcej niż narzędzie komunikacji. To skarbnica tradycji, historii i wartości, które przekazujemy kolejnym pokoleniom. Dzięki niemu możemy swobodnie wyrażać myśli i emocje, budować relacje i poczucie wspólnoty. Dlatego tak ważne jest, by o niego dbać — na co dzień, nie tylko od święta.W naszej szkole świętowanie tego dnia stało się już piękną tradycją. Co roku spotykamy się, by wspólnie celebrować język polski, który łączy nas niezależnie od tego, gdzie mieszkamy.
W tym roku postawiliśmy na naukę poprzez zabawę — i to dosłownie! Sięgnęliśmy po gry planszowe i towarzyskie, na które na co dzień często brakuje czasu. Uczniowie grali w memory, układali puzzle, opowiadali historie z kart Dixit, rywalizowali w kalamburach, tworzyli słowa w Scrabble i brali udział w wielu innych językowych wyzwaniach.Było dużo śmiechu, zdrowej rywalizacji i mnóstwo kreatywności. Najważniejsze jednak, że każde z tych działań zachęcało do świadomego, aktywnego używania polskich słów. Chcemy pokazywać naszym uczniom, że język ojczysty nie jest tylko szkolnym obowiązkiem — to żywa część naszej codzienności, relacji i tożsamości.
Dziękujemy wszystkim uczniom i nauczycielom za zaangażowanie i wspólne świętowanie.
Dbajmy o nasz język każdego dnia!
